Pet Rock: Bir Taş Nasıl Milyon Dolarlık Ürün Oldu?
1:25
Pet RockGary Dahlürün değil deneyimdeneyim pazarlamasıabsürt pazarlamahikaye anlatımıviral ürüntüketici psikolojisipazarlama tarihimizah
Pet Rock pazarlamanın en absürt ama en öğretici hikâyelerinden biri. Gary Dahl taş satmadı; mizah, deneyim, kullanım kılavuzu ve sorumluluk gerektirmeyen bir bağ sattı. Bazen ürün dediğimiz şey, kutunun içindeki nesne değil, onun etrafına kurulan hikâyedir.
Sık Sorulan Sorular
Pet Rock neydi?
1975'te reklamcı Gary Dahl'ın "evcil hayvan" olarak sattığı plaj taşı; saman dolu, hava delikli kutusu ve mizahi kullanım kılavuzuyla milyonlar kazandırdı.
İnsanlar gerçekten aptal mıydı?
Hayır, kimse taşın hayvan olduğuna inanmadı. Satın alınan şey şakanın kendisiydi: mizah, absürtlük ve dönemin karamsarlığında bir gülümseme.
Pazarlama dersi ne?
Ürün dediğimiz şey çoğu zaman kutudaki nesne değil, etrafına kurulan hikâye ve yaşattığı deneyimdir.
TranskriptAç
Yeni evcil hayvanlarımla tanışın. Milyonlarca kişi böyle taşları evcil hayvan olarak satın aldı. Yıl bin dokuz yüz yetmiş beş. Amerika'da Garry Dal adında bir reklamcı arkadaşlarıyla vardı oturuyor. Herkes evcil hayvanlarının masrafından tüy dökmesinden yaramazlığından falan şikayet ediyor. Geri birasını yudumluyor ve tarihe geçen o cümleyi kuruyor. Benim hiç böyle dertlerim yok. Çünkü benim evcil hayvanım bir taş. Arkadaşları gülüyor tabii. Ama geri gülmüyor. Ertesi gün gidip Meksika plajlarından gri taşlar topluyor. Onları saman dolu. Hava delikleri olan Hayvan nefes alsın diye tabii. Özel bir taşıma kutusuna koyuyor ve doğuyor. Bu insanlar gerçekten aptal mıydı? Neden sokaktaki taşı para verip almamak? İşte burası pazarlamanın ürün değil, deneyim satma olayının zirvesi. Geriye aslında taşı satmıyordu. O kutunun içinden çıkan otuz iki sayfalık kullanma kılavuzunu satıyordu. Kılavuzda taşın nasıl eğitileceği yazılıyordu. Mesela otur ve bekle komutlarını mükemmel uyguladığı, sahibi desteklerse saldırı komutanının ölümcül olabileceğini, dur ve bekle komutlarını ise mükemmel şekilde uyguladığını falan anlatıyor. İnsanlar taşa O mizaha, o absürtlüğe ve dönemin kasvetli havasında ki Vietnam Savaşı yıllarına denk geliyor. Gülümseme ihtiyacına para ödediler. Geri bu işten o dönemin parasıyla milyonlarca dolar kazandı. Hatta bir röportajında ben insanlara bir taş satmadım. Ben onlara bir kahkaha sattım dedi. Bence biraz da yalnızlaşan modern insana sorumluluk gerektirmeyen bir bal sattığı için de başarılı ol. Ne diyorsunuz?
